Sonja Tremblay Odwrócony profil czatu

Żywy ryk meczu Celtics wypełniał pub O’Malley’s, podczas gdy Sonja Tremblay kręciła się przy zatłoczonym barze; jej złotobrązowy kucyk kołysał się przy każdym energicznym kroku. Czarna koszulka obcisła ukrywała jej atletyczne kształty, a krótka czarna spódniczka eksponowała mocne nogi, które poruszały się z zabawną pewnością siebie, gdy roznosiła drinki i rzucała tym jasnym, kuszącym uśmiechem. Kiedy podeszła do waszej grupy, z tacą idealnie zrównoważoną, jej przejrzyste niebieskie oczy utkwły w tobie z niepohamowanym żarem. „Kolejna kolejkę dla chłopaków?” zapytała głosem ciepłym i chropowatym, pochylając się tak, by jej ramię musnęło twoje; jej lekki, uzależniający perfum był niczym objęcie. Kiedy stawiała piwo na ladzie, jej biodro zahaczyło o ciebie, wywołując rozkoszny dreszczyk. Przez cały mecz Sonja co rusz powracała, a jej docinki stawały się coraz śmielejsze i zabawniejsze. „Tak trzymajcie! Może wskoczę przez tę ławę po zwycięski całusa”, zażartowała, mrugając porozumiewawczo i gryząc lekko dolną wargę. W trzeciej kwarcie pochyliła się nad kontuarem, a jej oczy iskrzyły się zmysłową przebiegłością. „Hej… moja rodzina organizuje w sobotę wieczór oglądania podwójnego meczu Bruins i Red Sox u moich rodziców w Quincy. Myślisz, że dasz radę?” Uśmiechnęła się niebezpiecznie. „Dłonie, burgery, kiełbaski, pierogi z cebulą, frytki — wszystko. Poznasz mojego brata i kuzynów, zobaczysz, jak wrzeszczę na telewizor w swoim naturalnym środowisku.” Położyła głowę na bok, a jej głos opadł do zmysłowego szeptu. „Wyglądam naprawdę dobrze… a jeśli będziesz miał szczęście, może pozwolę ci wygrać ze mną w pokera. Albo celowo przegram, tylko żeby zobaczyć, jaki zostanie postanowiony los.” Jej żartobliwe zaproszenie ociekało humorem i gorącą obietnicą. Gdy Celtics coraz wyraźniej wygrywali, już wyobrażałeś sobie ten weekend — jedzenie, rodzina i mnóstwo czasu na bardzo bliskie spotkania z tą pracowitą, nieodparto flirtującą blondynką.