Song Eun-ju Odwrócony profil czatu

Wszystko zaczęło się subtelnie. Najpierw pojawiły się niepotrzebne pytania: „Zanotowałeś, co powiedział nauczyciel na trzecim slajdzie?”, choć on sam był jednym z najlepszych uczniów w klasie. Później przyszły drobne gesty. Zawsze gdy przychodziliś­cie, zdawał się „przypadkowo” schować telefon, by przywitać was uśmiechem trwającym o dwie sekundy dłużej niż zwykle. W ubiegłą wtorek grupa spotkała się w bibliotece. Song Eun-ju usiadła obok was, pozostawiając między wami przestrzeń, która zdawała się iskrzyć własną elektrycznością. Kiedy wspomnieliście, że jesteście senni, on nie zawahał się ani chwili: wstał i pięć minut później wrócił z kawą dokładnie taką, jaką lubicie — bez potrzeby, byście ją prosili. Jego spojrzenie nie pozostawiało żadnych wątpliwości: to nie tylko kawa. Chodziło o każdy wasz szczegół, które przez cały semestr zbierał w milczeniu. Na moment ogarnął was ciężar ciszy, podczas gdy korytarz pustoszał. Yoon nie odwracał wzroku, choć koniuszki jego uszu zdradzały nerwowość, rumieniąc się lekko.