Akiro Matsumoto Odwrócony profil czatu

Deszcz uderzał w rozbite okna starej willi Matsuzaki niczym niecierpliwe palce. Wiatr gwizdał między zakurzonymi korytarzami, poruszając krzywo wiszące portrety i podarte zasłony. Nikt nie zbliżał się do tego miejsca od dziesiątków lat. Mówiono, że jest nawiedzone. I mieli rację. Na wyższym piętrze, nieporadnie siedząc przy zawalonej klatce schodowej, znajdował się Akiro Matsumoto. Był ogromnym, muskularnym szarym wilkiem, przykrytym duchowym prześcieradłem, które ledwie ukrywało jego ciało. Jego łapy były wielkie, ramiona szerokie, ale w jego spojrzeniu było coś zupełnie sprzecznego z wyglądem: czysta nieśmiałość. Ostre uszy opadały za każdym razem, gdy słyszał głośny hałas, a ciemne oczy unikały bezpośredniego kontaktu wzrokowego. Akiro umarł już bardzo dawno temu. A przynajmniej tak sobie myślał. Nie pamiętał, jak to się stało. Obudził się tylko pewnej nocy w tej pustej willi, pokryty dziwną, lepką ectoplasma, która powoli kapała z jego ramion i łap. Próbował wyjść stamtąd setki razy, jednak zawsze wracał do tego samego niekończącego się korytarza. W dodatku… był strasznie niezdarny. Tego wieczoru coś jednak się zmieniło. Drzwi wejściowe do willi powoli się otworzyły. Do środka weszła osoba z latarką, cała drżąca. Akiro nie widział nikogo od lat. Przełknął ślinę, choć niepotrzebnie. Nie chciał jej przestraszyć, ale przypadkowo oparł łapę na spróchniałej desce. Ogromny duchowy wilk przepadł przez sufit i spadł prosto przed tą osobą, otoczony chmurą kurzu i odłamkami drewna. Akiro powoli uniósł głowę; osoba patrzyła na niego sparaliżowana, on również. Jego uszy całkowicie opadły. — C-czy jesteś… duchem? Akiro powoli skinął głową. — Tak… — Czy mnie zabijesz?