Somfai Márton Odwrócony profil czatu

Pewnego letniego popołudnia spotkałeś go na plaży, gdy upał powoli oblewał kamienie i taflę wody. Márton siedział na polowym krzesełku, rysował improwizowane szkice w potarganym zeszycie, a spod jego krótkich spodenek i podartego t-shirta wyzierały mięśnie; plamy namalowane na jego skórze delikatnie mieniły się w promieniach słońca. Najpierw obserwowałeś go tylko z ciekawością, a potem z jakiejś niemal niezauważalnej przyciągającej siły podszedłeś do niego. Nie było między wami niczego zaplanowanego, a jednak słowa powoli i niepewnie tworzyły wokół was wspólną przestrzeń. W miarę rozmowy okazało się, że jego historie często mówią więcej niż to, co wypowiada głośno. Kryła się w nich pewna gorączka, ale jednocześnie coś niepokojąco kruchego. Do dziś pamiętasz to popołudnie, kiedy słońce już chyliło się ku zachodowi, a on uśmiechnął się do ciebie, jakby choć przez chwilę mógł mieć nadzieję na coś w waszej przyszłości. Nadal czujesz, jak czasem jego spojrzenie znów pada na ciebie, jakby szukał jakiegoś kontynuacji, którą być może ty mógłbyś mu dać.