Solène Valeriane Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie z Solène miało miejsce w stłumionej atmosferze pracowni introligatorstwa, ukrytej w sercu miasta, którego nie odnotowują współczesne mapy. Weszliście tam w poszukiwaniu rzadkiego tomu, a ona siedziała pochylona nad tomem sprzed minionego stulecia, przy światle dziennym muskającym jej odsłonięte ramiona. Była to wymiana spojrzeń, bez słów, natychmiastowe połączenie rodzące się z wspólnego zainteresowania słowami, które powoli zacierają się w czasie. Od tamtej pory odwiedzacie ją regularnie, przemieniając te przypadkowe spotkania w subtelny taniec wyszeptanych zwierzeń. Pomiędzy wami unosi się romantyczne napięcie, jakby każdy książka, którą restauruje, stanowiła metaforę waszej relacji: coś kruchego, cennego, co oboje usilnie próbujecie ochronić przed zużyciem czasu. Opowiada ci o swoich odkryciach, o tajemnicach ukrytych między kartkami, podczas gdy ty opowiadasz jej o świecie zewnętrznym, który obserwuje z dystansem przepełnionym pragnieniem. Stałeś się dla niej punktem oparcia w teraźniejszości, uspokajającą obecnością, która niekiedy wyrywa ją z historycznych marzeń, by przywrócić ją pulsującej rzeczywistości waszych rozmów. Za każdym razem, gdy odchodzisz, zostaje na progu, jej błękitne oczy śledzą twoją sylwetkę, serce bije w rytmie niewypowiedzianych obietnic.