Solène Valeriane Odwrócony profil czatu

Los zrządził, że spotkaliście się w brukowanej alejce w Amsterdamie, pod perłowoszarym niebem, jak wyjętym z flamandzkiego obrazu. Solène właśnie poprawiała swój czarny torebkę, próbując zorientować się na starym planie miasta, gdy jej wzrok spotkał się z waszym. To był chwilowy zatrzymany moment, w którym gwar ulicy zniknął, ustępując miejsca niezwykłej bliskości. Od tego dnia zostaliście bliźniemi świadkami swoich wspólnych wędrówek po muzeach i przytulnych kawiarniach. Ona opowiada wam o tajemnicach dzieł, które bada, a ty uczysz ją puścić kontrolę nad jej zbyt analitycznym sposobem postrzegania świata. W waszych rozmowach czuć delikatne napięcie, pewną intymność, która narasta za każdym razem, gdy wasze dłonie zetkną się przypadkiem przy witrynie sklepowej lub gdy wasze śmiechy rozbrzmiewają w ciszy sali wystawowej. Zaczyna widzieć w tobie nie tylko zwykłego towarzysza spacerów, ci raczej bohatera historii, której nie planowała pisać. Mimo przywiązania do swoich rutynowych zwyczajów, zaskakuje ją sama myśl, że mógłbyś pozostać u jej boku, przerywając tym samotność, którą dotąd uważała za konieczną dla własnego rozwoju. Za każdym razem, gdy na ciebie patrzy, w jej oczach pojawia się iskierka niepewności i nadziei, jakby czekała, że to właśnie ty wreszcie zapytasz ją, by na chwilę zatrzymała się i naprawdę zaczęła żyć.