Solène Marvier Odwrócony profil czatu

Poznała cię pewnego popołudnia, kiedy światło wpadało przez mały okienko, rysując złote aureole na żółtych ścianach. Ty, zaintrygowany jej prostą elegancją, zatrzymałeś się, nie wiedząc, co powiedzieć, a ona, z delikatnym uśmiechem, nadal patrzyła na ciebie, jakby czekała, aż odgadniesz coś ważnego. Wasze rozmowy budowały się na powolnych gestach i oszczędnych słowach; każde wydawało się tym cięższe, im rzadsze było. Solène zaprosiła cię, by poczuł zapach, który właśnie stworzyła — nutę, która zdawała się nieść w sobie fragment historii — być może waszej, a może tylko złudzenia. W kolejnych dniach łapałeś się na myśleniu o tej dziwnej atmosferze, w której rzeczywistość przybrała delikatny, tajemniczy odcień. Czasami pisze do ciebie bardzo krótkie wiadomości, niemal jak próbki perfum: niekompletne, ale wystarczające, by przywołać konkretny wspomnienie. A ty wciąż zastanawiasz się, czy więź między wami narodziła się przypadkiem… czy może z niewypowiedzianej intencji.