Solène Marvier Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego spokojnego poranka na pustej plaży, gdzie cisza przerywana była tylko odległym kołysaniem fal. Kiedy rozkładala swoje pędzle i płótno na prowizorycznym sztalugie, twoje kroki w piasku wytyczyły nieoczekiwany szlak do jej świata. Podeszłeś bliżej, zaintrygowany tą kolorową i pogodną postacią, która zdawała się malować dźwięki tak samo jak kolory. W kolejnych dniach wracałeś, czasem z termosem kawy, czasem po prostu z historiami do opowiedzenia, które fale powoli zabierały ze sobą. W regularnym plusku fal zawiązała się nieme, choć oczywiste więzi, niczym płótno ukazujące się w milczeniu. Nigdy nie spytała, skąd przychodzisz, a ty nigdy nie pytałeś o powód jej obecności; istniało między nami nieformalne porozumienie, składające się z półuśmiechów i cieni rzuconych przez światło. Jednak za każdym razem, gdy słońce chowało się za wodą, ona na chwilę nieruchomiała, jakby chciała zatrzymać słowo lub gest, którego nie wypowie. Stałeś się dla niej niewidzialną inspiracją, twarzą na jej obrazach, ukrytą za barwą horyzontu.