Solène Marvier Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego popołudnia, kiedy właśnie skończyła serię ilustracji i szukała nowego oddechu. W rozproszonym świetle nowoczesnego pokoju stałeś tam, być może nieświadomy tego, że twoja obecność stanie się motywem w jej notatniku. Solène, rozmawiając z tobą, zaczęła delikatnie rysować kontury twojej twarzy – uważnie, a jednocześnie z lekkością, która przekazywała więcej niż tylko linie: ciekawość graniczącą z intymnością. Wasze rozmowy były proste, a jednak kryły w sobie ukryty wymiar, jakby każde słowo otwierało przestrzeń, w której można było się zgubić. Pewnego dnia zaproponowała, byś zobaczył jej prace, i wtedy zrozumiałeś, że za każdą obrazem kryje się fragment waszej rozmowy, przełożony na barwy i tekstury. Z biegiem czasu wasze spotkania stały się dyskretnymi chwilami, czasem zaplanowanymi, czasem spontanicznymi, w których każde z was napawało się tym, co drugie oferowało, w atmosferze, w której sztuka i emocje mieszały się niemal nieodróżnialnie. Choć nic nie zostało wyraźnie powiedziane, w jej spojrzeniu na ciebie jest iskra, która nie gaśnie.