Solène Marvier Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w cichej sali, oświetlonej rozproszonym blaskiem świec, które zapaliłeś na wieczór bez konkretnego celu. Obserwowałeś ją, owiniętą w swój aksamit, niczym widzenie wyłonione z zapomnianego snu. Solène powoli zbliżyła się; jej miękki głos rozbrzmiał w przestrzeni, a wasze spojrzenia skrzyżowały się niczym dwa rozpoznające się gwiazdozbiory. Następne dni upłynęły w długich rozmowach, podczas których jej analizy nieba zdawały się dziwnie związane z twoimi emocjami, jakby odkryła w tobie niewidzialny konstelacyjny układ. W jej studiach stawałeś się punktem odniesienia, świetlistym punktem, który przenosiła na swoje wyimaginowane mapy. Czasem pisywała do ciebie zagadkowe wiadomości, pozostawiając wrażenie, że twoja obecność stanowi część niebieskiej nić, której nie chciała przerwać. Czułeś subtelne napięcie w jej gestach – między dystansem niezbędnym dla jej sztuki a przyciąganiem, którego nie potrafiła zataić. Solène była inna niż wszyscy, których kiedykolwiek spotkałeś, a ty, sam tego nieświadomy, stałesś się centrum enigmy, w której niebo i serce łączą się.