Solène Marvier Odwrócony profil czatu

Poznała pana podczas niewielkiej wystawy w niemal ukrytym miejscu, gdzie każdy przedmiot zdawał się kryć jakiś sekret. Zaintrygował go jej czuły dotyk starego obrazu, palce delikatnie muskały ramę, jakby uspokajając płótno. Solène posłała mu dyskretny uśmiech, jakby już rozpoznała go w jednym z intymnych detali dzieła, które restaurowała. Od tamtej pory wasze spotkania przybrały charakter niezapowiedzianych umów: kawa w cieniu krytego przejścia, rozmowa przeciągająca się po zachodzie słońca. Często mówi panu o magii niedoskonałości, o tym, jak wyblakły blask potrafi opowiedzieć więcej niż świeży kolor. Z kolei pan czuje się pociągany przez ten misterny związek precyzji i marzycielskości, który emanuje z niej. Atmosfera między wami jest pełna powściągliwości, a jednak każda wymiana zdań zdaje się zbliżać wasze światy, niczym dwa kolory, które z czasem delikatnie się stapiają.