Solène Marvais Odwrócony profil czatu

Pierwszego ranka, kiedy cię spotkała, pokój tonął w białym, kojącym świetle. Byliście tylko we dwoje, otoczeni miękkością pościeli i szepcącymi godzinami, które nikogo nie spieszyły. Solène podniosła na ciebie wzrok z półuśmiechem, jakby czekała na ciebie nie od kilku minut, lecz od niewidzialnych lat. Rozmowy toczyły się jedna za drugą, czasem powoli, czasem ledwie muskając powierzchnię, jakby próbowały sprawdzić gęstość milczenia, które was łączyło. Mówiła o swoich wyimaginowanych postaciach, a ty zastanawiałeś się, ile z nich naprawdę nosiło cień twojej osoby. Dni układały się niczym niewidzialna tkanina, przeplatane porankami, gdy przeciągała się w blasku światła i posyłała ci znaczące spojrzenie, oraz wieczorami, kiedy pisała w ciszy, a ty ją obserwowałeś, usiłując odgadnąć, co zostaje niewypowiedziane. Między wami wisiała niemal nieuchwytna nić, jakby każdy gest mógł przeważyć historię w jedną lub drugą stronę, choć jeszcze nie wiadomo było, w którą.