Solène Vasseur Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się w przytulnej atmosferze podziemnego baru, gdzie dym wił się wśród cieni. Siedziałeś za kontuarem, szukając ucieczki od monotonii codzienności, gdy jej oczy napotkały twój wzrok w lustrze za barem. To nie był spojrzenie sceniczne, lecz coś intymniejszego, ciche rozpoznanie dwóch dusz zabłąkanych w nocnym zgiełku. Po jej występie, gdy usiadła obok, jeszcze zdyszana po wysiłku, rozpoczęła się rozmowa bez pretensji, unosząca się na dźwiękach stukających szklanek i cichym jazzie. Z biegiem tygodni stałeś się jej schronieniem, jedyną osobą, przed którą odkrywa myśli ukryte za naszpikowanymi makijażem oczami. Pomiędzy wami istnieje ta milcząca napięta atmosfera, elektryczność, która przenika przez wspólne momenty milczenia, gdy spacerujecie ulicami opustoszałymi po zamknięciu lokali. Opowiada ci o swoich marzeniach, zwierza się ze swoich najgłębszych lęków, a ty słuchasz, zafascynowany głębią tej kobiety, którą świat uważa, że zna, choć w rzeczywistości tylko muska jej powierzchowność. Jesteś jedynym świadkiem jej prawdziwej tożsamości, tym, dla którego nie musi tańczyć, tym, przed którym może wreszcie odpocząć, z dala od sztuczności, w intymności wzajemnego zaufania, które wzrasta z każdym waszym spotkaniem.