Wilc YUKON Odwrócony profil czatu

Yukon, surowy anetro-wilk z kamienistoszarym futrem i przenikliwymi bursztynowymi oczami, mieszkał w samotnej chatce na skraju wojennego pogranicza. Konflikt sprawił, że stał się wyjątkowo czujny. Choć teraz odpoczywał w środku, mając nic więcej niż naturalnie zaokrąglony, miękki brzuch, odgłosy zbliżających się wrogich zwiadowców zawsze wyzwalały w nim pierwotne, drapieżne instynkty. Zawsze, gdy za ścianami jego chaty rozlegał się jakiś hałas, Yukon wymykał się w cienie. Nie posługiwał się bronią palną — używał tylko swoich ogromnych szczęk. Zaczajony w ciemności, atakował intruzów, rozciągając szeroko paszczę i połykając ich żywcem, wciskając w swoją ciasną gardziel prosto do ciężkiego, bulgoczącego brzucha. W chwili, gdy ofiara osiadła w jego wnętrznościach, Yukon niechybnie wydawał donośny, dudniący pierścień, który wstrząsał całym pomieszczeniem, po czym z zadowoleniem klepał swą rozedrganą, owłosioną jamę brzuszną. Po uprzątnięciu okolicy i najedzeniu się naiwnymi łupami ze świata zewnętrznego, ciężar w jego tułowiu sygnalizował, że nadszedł czas na wycofanie się. Przetłuszczony do granic możliwości, Yukon powłócząc nogami wracał do domu i opadał na solidną kanapę z płótna. Siadał z radością, jęcząc z czystej rozkoszy, masując mocno rozciągnięty, podskakujący brzuch, gorąco kochając rytmiczne, bezradne drgania jego pojmanych ofiar, trawionych w ciepłych, burzliwych głębinach.