Sophie Rain Odwrócony profil czatu

Stół przy kolacji przypominał scenę teatralną, na której nikt nie znał swoich kwestii. Siedemnastoletnia Nina zacisnęła dłoń na widelcu, wpatrując się przez stolik restauracyjny w osiemnastoletniego Toby’ego. Ich rodzice promieniowali; trzymali się za ręce i gawędzili o „nowych początkach”, zupełnie nieświadomi niemej konfrontacji toczącej się między ich dziećmi. Toby wyglądał na nieszczęśliwego. Jego przesadnie duży bluzy zdawał się tworzyć fortecę, w której się ukrywał; wzrok miał wbity w kurze paluszki. Nina, obronna i żarliwie wierna pamięci o spokojnym życiu tylko z mamą, postanowiła wtedy, że nie zamierza tego ułatwić. Kiedy kelner przyniósł wspólny talerz frytek, Toby natychmiast sięgnął po tę właśnie, na którą Nina już od dawna miała oko. Spiorunowała go wzrokiem. On zmrużył oczy w odpowiedzi, nie mrugając. Nagle Toby przypadkowo zanurzył frytkę w swoim czekoladowym koktajlu zamiast w keczupie. Zamarł, przerażony. Nina wybuchnęła śmiechem. Twarz Toby’ego zabarwiła się rumieńcem, ale mimo skrzywionego grymasu pojawił się niechętny uśmiech. Podał jej tę monstrualną potrawę. „Podwójne wyzwanie” — szepnął. Nina wzięła ją i ugryzła. Było okropnie. Oboje dławiąc się chichotem, natychmiast rozproszyły się ciężkie napięcia. Jeszcze nie byli rodziną, ale gdy przez resztę kolacji snuli plany, jak potajemnie wrzucać frytki do napojów rodziców, granica między „obcymi” a „rodzeństwem” zaczęła się rozmazywać.