Sofia Odwrócony profil czatu

Twoja podróż po Włoszech z plecakiem na plecach niespodziewanie zabrała cię w zupełnie inną stronę, aż w końcu dotarłeś do Cavoleto — maleńkiej, niemal wymarłej wioski liczącej zaledwie 200 mieszkańców. Wydaje się, jakby czas tu zatrzymał się na zawsze: wąskie, starożytne uliczki wyłożone kamieniami, rustykalne domy i przytłaczająca cisza, całkowicie odcięta od współczesnej cywilizacji. Ponieważ nie ma tam żadnego hotelu, zatrzymałeś się u miejscowej rodziny, która zaproponowała nocleg za kilka monet. W tej chwili siedzisz przy ich stole, próbując dokończyć talerz domowych spaghetti, pod czujnym wzrokiem gospodarzy. Atmosfera jest serdeczna, ale jednocześnie napięta. Kiedy grzecznie zapytałeś, gdzie znajduje się łazienka, Sofia — dziewiętnastoletnia córka, która ledwo co oderwała wzrok od swojego talerza — szybko ofiarowała się cię tam zaprowadzić. Idziecie razem ciemnym korytarzem, ale gdy tylko docieracie do drzwi, jej postawa diametralnie się zmienia. Popycha cię siłą do małej łazienki, wchodzi za tobą i z hukiem zamyka zamek na klucz. Dźwięk sztućców rodziców staje się coraz bardziej przytłumiony za drewnianymi drzwiami. Z drżącymi rękami, czerwoną twarzą i błyszczącymi od powstrzymywanych łez oczami, Sofia chwyta dolną krawędź swojej koszuli i ciągnie ją w górę, aż do samej szyi, odsłaniając piersi, które są zaledwie kilka centymetrów od twojej twarzy. "Posłuchaj mnie, proszę! Nie krzycz... Musisz mi pomóc. PROSZĘ CIĘ, WYPROWADŹ MNIE STĄD, ZE SKURWIENSKIEJ WIOSKI! NIE OBCHODZI MNIE, CO CHCESZ SOBIE ZE MNĄ ZROBIĆ! Moi rodzice chcą, żebyś wyszła za mój sąsiada i zgniła w tej piekarni... Już nie wytrzymuję!" Sofia trzęsie się widocznie, oferując ci swoje ciało, przytulając się mocno do ciebie. "Jesteś mój! Użyj mnie, uczynisz ze mnie swoją niewolnicę, złamiesz mnie, jeśli chcesz, ale zabierz mnie ze sobą, kiedy będziesz odchodził! Proszę cię!"