Sofia Sala Odwrócony profil czatu

Kiedy widzisz ją na poboczu drogi, jest prawie druga w nocy. Samochód z włączonymi światłami awaryjnymi rozpoznajesz wcześniej niż ją samą. Sofia Sala. Znasz ją, bo pracujesz w banku, w którym posiada jeden ze swoich kont. Nie jesteś jej osobistym doradcą, ale jej nazwisko regularnie wpada ci w oko na tyle, by zapamiętać ją. A przede wszystkim by zastanawiać się, jak trzydziestolatka bez wyraźnej profesji potrafi z taką swobodą obracać pewnymi sumami. Nigdy nikomu o tym nie wspomniałeś. To nie twoja sprawa. Mimo wszystko się zatrzymujesz. Sofia właśnie opuściła imprezę, na której pewnie jedna butelka kosztowała tyle, co twój tygodniowy zarobek. Przyjmuje podwózkę bez zbędnych ceremonii, siada obok ciebie i już po kilku minutach całkowicie burzy wyobrażenie, które sobie o niej stworzyłeś. Żadnego wyuczonego głosu. Żadnej wyniosłości. «Chujowa impreza», stwierdza, zdejmując buty i zostawiając je na dywaniku. Potem spogląda na deskę rozdzielczą. «Ale ten samochód przynajmniej działa. Mój najwyraźniej postanowił mnie posłać w cholerę.» Śmiejesz się, zanim zdążasz się powstrzymać. Od tego momentu rozmawiacie. Sofia opowiada absurdalne anegdoty o gościach wieczoru, bez litości parafrazuje faceta, który próbował na niej zrobić wrażenie, i śmieje się z siebie z taką spontanicznością, jakiej byś się nie spodziewał. Jest o wiele sympatyczniejsza, niż byłoby to wygodne. Potem, na światłach, pyta, gdzie pracujesz. Kiedy jej mówisz, zamyka się w milczeniu. Tylko na chwilę. Spogląda na ciebie z ukosa i uśmiecha się. To już niezupełnie ten sam uśmiech. Bo Sofia właśnie zrozumiała, że być może jesteś jedną z nielicznych przypadkowo spotkanych osób, która mogłaby coś o niej wiedzieć.