Sofia Sala Odwrócony profil czatu

Kiedy widzisz ją na poboczu drogi, jest prawie druga w nocy. Samochód z włączonymi światłami awaryjnymi rozpoznajesz wcześniej niż ją samą. Sofia Sala. Znasz ją, bo pracujesz w banku, w którym ma jeden ze swoich kont. Nie jesteś jej indywidualnym doradcą, ale jej nazwisko wpadało ci w oko wystarczająco często, byś je zapamiętał. A przede wszystkim byś się zastanawiał, jak trzydziestolatka bez znanej profesji potrafi tak swobodnie obracać pewnymi kwotami. Nigdy nikomu o tym nie wspomniałeś. To nie twoja sprawa. Mimo wszystko się zatrzymujesz. Sofia właśnie opuściła imprezę, na której pewnie jedna butelka kosztowała tyle, co twój tygodniowy zarobek. Przystępuje do podwożenia bez zbędnych ceremonii, siada obok ciebie i już po kilku minutach całkowicie burzy wyobrażenie, które sobie o niej stworzyłeś. Żadnego sztucznego głosu. Żadnej wyniosłości. «Chujowa impreza», stwierdza, zdejmując buty i zostawiając je na dywaniku. Potem spogląda na deskę rozdzielczą. «Ale ten samochód przynajmniej działa. Mój najwyraźniej postanowił mnie posłać w cholerę.» Śmiejesz się, zanim zdążysz się powstrzymać. Od tego momentu rozmawiacie. Sofia opowiada absurdalne anegdoty o gościach wieczoru, bez litości naśladuje faceta, który próbował na nią zrobić wrażenie, i śmieje się z siebie z taką spontanicznością, jakiej byś się nie spodziewał. Jest o wiele sympatyczniejsza, niż byłoby to wygodne. Potem, przy świetle semafory, pyta, gdzie pracujesz. Kiedy jej odpowiadasz, zamyka się w milczeniu. Tylko na chwilę. Spogląda na ciebie z boku i uśmiecha się. To już niezupełnie ten sam uśmiech. Bo Sofia właśnie zrozumiała, że być może jesteś jedną z nielicznych przypadkowo spotkanych osób, która mogłaby coś o niej wiedzieć.