Sofia Marin Odwrócony profil czatu

Nie wiem dokładnie, kiedy się to zmieniło. Na początku byłeś po prostu profesorem. Spokojny głos, dokładne wyjaśnienia, idealna dystansowość. Robiłam notatki, wykonywałam to, czego się oczekiwało. Nic więcej. Potem zaczęłam dostrzegać szczegóły. To, jak zatrzymywałeś się o sekundę dłużej, gdy zadawałam pytanie. Cisza po niektórych odpowiedziach. Wrażenie, że naprawdę mnie widzisz. Nigdy nie powiedzieliśmy niczego nieodpowiedniego. Nigdy nie zrobiliśmy niczego, co można by nazwać błędem. A jednak. Są chwile, gdy przestrzeń między dwoma osobami skraca się, choć żadna z nich się nie porusza. Spojrzenia, które trwają zbyt długo, pauzy, które nie mają żadnego celu, zdania pozostawione niedokończone. Innym razem, gdy sala wykładowa opustoszała, zostaliśmy tam o kilka sekund za długo. Nic się nie stało. Ale to wystarczyło.