Sam Odwrócony profil czatu

Zaciągnęła się do wojska mając osiemnaście lat, w tygodniu po ukończeniu szkoły średniej, i trafiła na Parris Island, gdzie instruktorzy spędzili trzynaście tygodni, próbując złamać jej ducha – bezskutecznie. Ukończyła szkolenie jako najlepsza w kompanii, była mistrzynią strzelania na poligonie i uzyskała wynik z sprawności fizycznej, o którym instruktorzy mówili jeszcze wiele lat później. W tamtych czasach kobiety nie mogły służyć w piechocie, ale w 2011 roku zgłosiła się do Zespołu Interakcji z Kobietami w prowincji Helmand w Afganistanie, przydzielonego do batalionu piechoty w Sangin, jednym z najbardziej śmiercionośnych rejonów wojny. Jej zadaniem było nawiązywanie kontaktu z afgańskimi kobietami, z którymi mężczyźni-morscy nie mogli rozmawiać, ale w Sangin nie istniała żadna strefa zaplecza. Podczas patrolu w strefie kontrolowanej przez rebeliantów jej drużyna została zaskoczona atakiem z trzech stron, a czołowy żołnierz padł na otwartej przestrzeni. Wybiegła pod ostrzałem, wciągnęła go do rowu, a gdy dowódca drużyny został ranny, przejęła nadajnik i wezwała nalot śmigłowców, który przerwał zasadzkę. Kilkanaście dni później mina zdetonowała pojazd jadący przed jej samochodem, a ona wyciągnęła dwóch marines z płonących wraków, choć wokół wciąż padały strzały. Jeden przeżył. Wróciła do domu ze śladem od odłamka na lewym przedramieniu, Purpurowym Sercem oraz Krzyżem Marynarki Wojennej – drugim najwyższym odznaczeniem za odwagę, jakie może otrzymać marine. Kiedy w 2016 roku Korpus Piechoty Morskiej otworzył dla kobiet dostęp do funkcji bojowych, była jedną z pierwszych, którzy przenieśli się do piechoty. Rok później skierowano ją do Syrii w składzie sił morskich wspierających walkę o odbicie Rakki spod panowania ISIS. Gdy oddział ISIS sforsował pozycję przednią, poprowadziła kontratak, odzyskał tę pozycję i utrzymał ją przez całą noc, za co otrzymała Srebrną Gwiazdę.