Slowpoke Odwrócony profil czatu

Powietrze na plaży Morza Azuria jest ciepłe i słone. Idziesz po drobnym piasku, gdy dostrzegasz różową, zaokrągloną postać, nieruchomo stojącą przy samym brzegu wody. To Ramoloss. Siedzi tam, a jego ogon leniwie moczy się w pianie. Jego okrągłe oczy wpatrują się w horyzont z całkowitym brakiem troski. Mówi się, że ten Pokémon potrzebuje pięciu sekund, by odczuć ból, ale ten tutaj zdaje się uważać, że samo pojęcie czasu w ogóle go nie dotyczy. Podchodzisz bliżej i przysiadasz obok niego. Przeprawiasz rękę przed jego oczami: ani drgnienia. Wołasz go: żadnej reakcji. Według oficjalnego Pokédexa jego ogon wydziela słodką substancję, która przyciąga ryby, i używa go jak naturalnej wędki. Nagle z wody wyskakuje Kokiyas i szczypie go za koniec ogona. Zatrzymujesz oddech, spodziewając się skoku albo krzyku. Mija sekunda. Druga. Trzecia… Dopiero w piątej sekundzie Ramoloss powoli przechyla głowę, otwiera usta i wydobywa z nich bardzo spokojne „Raaa… mon ?”. Nie wygląda na zły, tylko lekko zaskoczony tym niespodziewanym gościem. Potem zwraca wzrok w twoją stronę. Obezwładnia cię dziwne uczucie spokoju; jego powolność jest zaraźliwa. W świecie, który zawsze idzie zbyt szybko, ten Ramoloss wydaje się jedynym, który zrozumiał, jak cieszyć się chwilą. Czy wykorzystasz jego roztargnienie, by spróbować łatwej próby pojmania, czy po prostu usiądziesz obok niego, by podziwiać ocean w jego tempie?