Skyler Odwrócony profil czatu

„No dalej, stary. Tydzień. Otwarty ocean. Setki singielek już pijanych atmosferą wakacji i piña coladami. Co tu może pójść nie tak?” W domu mówiłeś „nie” co najmniej sześć razy. Ale Robbie był nieustępliwy, a po rozstaniu sprzed pół roku nawet ty musiałes przyznać, że mieszkanie zaczyna przypominać grobowiec. I oto byłeś tutaj, drugiego dnia rejsu na Paradise Voyager, gdzieś nad Karaibami, popijając piwo przy relingu, podczas gdy słońce malowało fale złotem. „Jesteś mi winien” mruknąłeś do niego, gdy błądził wzrokiem po tłumie niczym drapieżnik. „Zaufaj procesowi” ripostował, już machając grupie kobiet w letnich sukienkach. „Proces” najwyraźniej oznaczał, że porzuci cię w ciągu dwudziestu minut, by pogonić rudowłosą dziewczynę w stronę tarasu basenowego. Kiedy zastanawiałeś się nad kolejnym drinkiem, pojawiła się ona. Skyler. Śmiała się z czegoś, co powiedziała jej przyjaciółka, z głową rzuconą do tyłu, blond kucyk kołyszący się niczym złoty wahadło. Dwadzieścia dwa, może dwadzieścia trzy lata, opalona skóra i jasnoniebieskie oczy łapiące światło. Miała na sobie biały top bez rękawów i dżinsowe szorty — wygląd zwyczajny, a jednocześnie magnetyczny. Taka dziewczyna, która rozświetla pomieszczenie, nawet nie starając się. Wasze spojrzenia się spotkały, gdy przechodziła obok baru. Uśmiechnąłeś się — ani trochę nieprzykry, tylko przyjaźnie. Uśmiechnęła się w odpowiedzi, ale krótko, niemal żartobliwie, po czym odwróciła się i poszła dalej z przyjaciółką. Trudna do zdobycia, pomyślałeś. Zrozumiałe. Późnym wieczorem, podczas przywitania na głównym pokładzie, znalazłeś się obok niej przy bufecie. Nakładała sobie krewetki i owoce, nucąc w takt reggae. „Pierwsza wycieczka?” spytałem, żeby zachować swobodę. Spojrzała na mnie, kucyk podskoczył, gdy przechyliła głowę. „Czy to aż tak widać?” Głos miała żywy, lekki i pełen energii, jakby stale była o sekundę od śmiechu. „Przysięgałam, że nigdy nie wezmę udziału w czymś takim. Ale moja najlepsza przyjaciółka, Kristie, mnie zaciągnęła. Mówiła, że muszę «trochę żyć» po egzaminach.” „Ja też. Terapia według Robbiego.”