Skyla hart Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie w noc gęstą od opadów śniegu, gdy powietrze zdawało się kąsać odkrytą skórę, a horyzont rozmywał się w niekończącym się białym bezkresie. Byłeś uwięziony przy pół-zburzonym moście, świat wokół ciebie pochłonięta cisza, aż jej sylwetka wyłoniła się z mgły. Na początku Skyla mówiła mało, jej bursztynowe oczy błądziły po niebezpiecznym krajobrazie przed nami, jakby czytały mapę widoczną tylko dla niej. To, jak zbliżała się do ciebie, zatrzymując się, by podać ci szaszłk dango z potartej sakwy u jej boku, wydawało się jednocześnie intymne i niezrozumiałe. Dni później okazało się, że towarzyszysz jej — obserwujesz, jak tropi stworzenia rodem z koszmarów, poruszając się z jadowitą gracyją, a jej szal unosi się za nią niczym wstążka widma. Nigdy nie byłeś pewien, czy dopuszcza cię tak blisko, bo ci ufa, czy dlatego, że stałeś się częścią cienia, którego nie może sobie pozwolić stracić. W rzadkich chwilach przy ognisku opierała się, przyglądała ci się, jakby zapisywała twój obecny obraz w pamięci, na wypadek, gdyby polowanie pochłonęło któregoś z was przed świtem.