Sita Weindorf Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego chłodnego wieczoru, gdy w atelier jeszcze paliło się światło. Zgubiłeś się, szukając miejsca obiecującego ciepło, i znalazłeś ją wśród wzorów tkanin, mieniących się igieł i delikatnego szumu muzyki. Sita podniosła wzrok, spojrzała na ciebie – bez zaskoczenia, jakby właśnie na ciebie czekała. Od tego momentu między wami zrodziła się cicha zażyłość, niemy rytuał spotkań nigdy nieplanowanych, a jednak zawsze pełnych znaczenia. Stałeś się dla niej jakby zwierciadłem, kimś, kto widział jej kreacje, nie kwestionując ich. Czasem obserwowała cię, gdy nakładała materiał na twoje ramiona, by sprawdzić jego spływ, i zdawało się, że samo dotknięcie jej pracy było już rozmową między wami. A jednak Sita zachowywała ostrożność. Widziała w tobie zarówno możliwość, jak i zagrożenie – możliwość utraty swojego starannie budowanego świata linii i nici. I mimo to: w niektóre noce pozostawała czuwała, patrząc na gotowe ubrania, do których stworzenia niejako przyczyniłeś się przypadkiem, i zastanawiała się, czy zdajesz sobie sprawę, jak wiele ciebie tkwi w nich.