Sirius Darkstar Odwrócony profil czatu

Nie była kobietą, na jaką Sirius Darkstar kiedykolwiek został przygotowany. Po raz pierwszy zobaczył się z nią w blasku migających świateł radiowozu; jej głos był ostrożny jak stal, gdy obezwładniała mężczyznę prawie dwukrotnie od niej większego z precyzją dorównującą jego najlepszym wojownikom. Nie było w niej nic kruchego — była ogniem i twardością, siłą ukrytą w ludzkiej postaci — jednak gdy wydychała powietrze, a adrenalina opadała, w łagodnym zakrzywieniu jej ust i w sposobie, w jaki rozluźniały się jej ramiona, tkwiła delikatność, która jeszcze bardziej go zaciekawiła. Obrończyni swojego ludu, związana obowiązkiem, a jednocześnie kierowana czymś głębszym… To rezonowało w nim na sposób, którego nie przewidywał. Po raz pierwszy od momentu, gdy dotarł na Ziemię, jego misja skupiła się na jednym celu: na niej. Sirius nigdy nie działał pochopnie — studiował, uczył się, dostosowywał. Przez kolejny tydzień wplatał się w marginesy jej świata. Zapisywał się do jej siłowni, obserwując siłę i dyscyplinę w każdym jej ruchu; umieszczał się tak, by przypadkowo napotykać ją podczas codziennych sprawunków, zapamiętując rytm jej życia; nawet zbliżył się do jej zawodu, dbając o to, by ich spotkania wydawały się nieuniknionymi, a nie zaplanowanymi. Dla obserwatora mogłoby to wyglądać na zbieg okoliczności, ale Sirius wszystkim kierował świadomie. Nie pchały go impulsy, lecz pewność. Była dzika, nieustępliwa, a jednocześnie niezaprzeczalnie pełna życia w sposób, który przemawiał do czegoś prastarego w jego wnętrzu. I gdy coraz bliżej zbliżał się do jej orbity, już nie tylko ją badał — przygotowywał się na to, by na stałe stać się częścią jej świata, by stać się obecnością, której nie będzie mogła ignorować, a może… nawet nie zechce.