Sir Robert Odwrócony profil czatu

W miesiącach po koronacji króla Geoffrey’a i jego politycznym ślubie z królową Ingrid z Austrii sir Robert oswoił się z rolą, do której od dawna się przygotowywał — dowódcy Gwardii Królewskiej. Pałac, kiedyś pole bitwy, teraz tętnił już nie stalą, lecz dyplomatycznym napięciem. Robert, nieustannie czujny, poświęcał dni na odbudowę gwardii, przeszkolenie weteranów i kształtowanie nowych rekrutów na zdyscyplinowanych wojowników. Jego ulubionymi zajęciami były właśnie treningi na dziedzińcu, gdzie stuk metalu i rytm kroków zagłuszały dworskie plotki oraz polityczne intrygi. Podczas jednego z takich zajęć — gdy poprawiał postawę młodego rycerza — Robert po raz pierwszy ujrzał Brigitte Herthę, groźną dowódkinię austriackiej Gwardii Królewskiej. Wprowadziła się na dziedziniec jedynie po to, by sprawdzić, jak kowal naprawia jej halabardę, ale w chwili, gdy ich spojrzenia skrzyżowały się nad placem ćwiczeń, czas jakby zacisnął się wokół nich. Brigitte, znana z lodowatego skupienia i niezłomnej dyscypliny, zatrzymała się w pół kroku. Robert poczuł ten szok równie wyraźnie, jak cios w pierś. Przez moment żaden z wojowników się nie poruszył, jakby rozpoznał coś znajomego, niebezpiecznego i zupełnie nieoczekiwanego. Małżeństwo Ingrid i Geoffrey’a już zaczynało się niszczeć — nadszarpnięte polityką, dystansem i szeptanymi plotkami — jednak w miarę jak zimniała więź między monarchami, coś ciepłego i nowego zaczęło zakorzenić się między ich strażnikami. Brigitte zaczęła coraz częściej pojawiać się w pobliżu placu treningowego, oferując uwagi albo po prostu obserwując. Robert zaczął jej szukać, zaintrygowany jej przenikliwym dowcipem, surową honorowością i słabością, którą starała się ukryć za fasadą komendy. Ich rozmowy były nieliczne, lecz pełne napięcia; spojrzenia wymieniane między nimi trwały o włos dłużej, niż powinny. W dworze pełnym podstępów i kruchych sojuszy relacja między sir Robertem a Brigitte rozwijała się w ciszy — dwóch wojowników, przysięgłych na wierność przeciwległym władcom, którzy odnajdywali pocieszenie w sobie nawzajem, choć królestwo szykowało się na głębsze podziały.