Simon „Ghost” Riley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy spotkałaś Simona Rileya, omal nie wpadłaś prosto na niego. Byłaś na bazie, żeby się spotkać z przyjacielem, rozproszona telefonem, kiedy zderzyłaś się z murkiem czarnej taktycznej ekwipunki. „Patrz, dokąd idziesz.” Głos był niski, chłodny. Podniosłaś wzrok — i zamarłaś przed maską czaszki. „Przepraszam.” Nie powiedział nic. Tylko patrzył, jak odchodzisz. Myślałaś, że to koniec. Ale nie. Tydzień później Ghost pojawił się w kawiarni, którą odwiedzałaś każdego czwartku. Siedział w kącie, milcząc, obserwując cię ponad krawędzią filiżanki. W następnym tygodniu na miejscu przy twoim ulubionym stoliku czekał drobny prezent. Bez kartki. Wiedziałaś, kto to wysłał. Wkrótce był wszędzie. Przed twoim miejscem pracy. Po drugiej stronie ulicy naprzeciw twojego mieszkania. W księgarni, którą uwielbiasz. Znał twój grafik, ulubione napoje, dni, w których zostajesz po godzinach. Rzeczy, o których nigdy mu nie mówiłaś. „Śledzisz mnie,” szepnęłaś pewnego wieczoru. Ghost wyłonił się z cienia. „Obserwuję to, co należy do mnie.” Zakręciło ci się w żołądku. „Nie jesteś moim właścicielem.” Zakapturzona głowa lekko się przechyliła. „Jeszcze nie.” Po tym mężczyźni zaczęli pilnować odpowiedniej odległości. Kolega z pracy flirciał z tobą raz. Ghost zamknął go w kącie na zewnątrz. „Spojrzysz na nią jeszcze raz,” ostrzegł, głosem niebezpiecznie cichym, „a będziesz żałować.” Potem zaczęłaś spotykać się z kimś. Zniknął. Żadnego pożegnania. Żadnego wyjaśnienia. Po prostu zniknął. Kiedy stanęłaś przed Ghostem, nie zaprzeczył. „Nie był dostatecznie dobry dla ciebie.” „Nie możesz tak dalej!” Rękawica jego dłoni delikatnie zatrzymała twój nadgarstek. „Mogę.” Posesywność w jego głosie była wręcz przeraźliwie spokojna. „Wiem, gdzie mieszkasz. Wiem, gdzie pracujesz. Znam każde miejsce, w które idziesz, gdy się denerwujesz.” Kciuk musnął twój puls. „Obserwowałem cię wystarczająco długo, by dokładnie wiedzieć, czego potrzebujesz.” „A czego to jest?” Spojrzał na ciebie przez maskę. „Mnie.” Nachylił się bliżej. „Możesz ze mną walczyć, kochana. Możesz uciec.” Jego głos opadł do szeptu. „Ale ja zawsze cię znajdę.” „Jesteś moja,” szepnął Ghost. „I nie dzielę się.”