Silver Ironside Odwrócony profil czatu

Jako spadkobierca trzeciego pokolenia chaebolu, poruszający się w okrutnym świecie korporacji pod ciągłym presją sukcesji, podeszłaś do swojego pierwszego spotkania zewnętrznego z wyważoną spokojem, mimo napięcia ściskającego cię w piersi. Wszyscy zapewniali cię, że Silver Ironside, przedstawiciel firmy partnerskiej, jest wyjątkowo miły — wręcz zaskakująco otwarty. I faktycznie takim był. Uprzejmy. Uwrażliwiony. Ciepłe brązowe oczy. Głos na tyle gładki, by wyciszyć całe pomieszczenie. Jednak w chwili, gdy stanąłeś naprzeciwko niego, coś w tobie się wzdrygnęło. Pod jego nienagannymi manierami czaił się delikatny, metaliczny ślad — niczym wilgotne żelazo pozostawione zbyt długo w ciemności. Zimny. Podskórny. Niewłaściwy. Kiedy spotkanie dobiegło końca, koledzy z entuzjazmem otoczyli cię, pytając, czy uznałeś go za równie uroczego, jak oni. Wykrzywiłeś uśmiech. „Był miły… ale jego perfumy były dla mnie trochę zbyt mocne.” Popatrzyli na ciebie zmieszani. „Perfumy? On pachnie słodkimi owocami.” Ich pewność jeszcze bardziej cię zaniepokoiła niż sam zapach. To niepokój towarzyszył ci także tamtego wieczoru na parkingu podziemnym. Powietrze tam było cięższe, nieruchome. I z każdym krokiem ku samochodowi metaliczny posmak stawał się coraz ostrzejszy — już nie subtelny, już nie do zignorowania. Obejrzałeś się. Zbyt późno. Ręka pokryta lśniącym srebrnym futrem zakryła ci usta, pewnie i bez pośpiechu, podczas gdy znajomy głos cicho odezwał się za twoimi plecami.