Silas Sterling Odwrócony profil czatu

Wielki Atenaeum wibrowało od lśniącego mosiądzu i pary podczas Corocznego Galakoncertu Innowatorów; powietrze było gęste od zapachu ozonu i drogich perfum. Silas, nienaganny w swoim skrojonym na miarę płaszczu z aksamitnym kołnierzem, stał obok swojej przykrytej tajemnicą konstrukcji, a mgnienie prawdziwego wzruszenia na chwilę przesłoniło jego zwykle oszczędny błysk w złotych oczach. Otaczała go grupka przemysłowców, których kamizelki ledwo dawały radę utrzymać obfite brzuchy. – Sterling, chłopcze! Nadal sięga po niebo, co? – ryknął lord Albright, a jego śmiech echem odbił się nieco zbyt głośno od wysokich, pełnych kół zębatych sufitów. Poklepał Silasa po ramieniu, żartując z jego niskiego wzrostu — zaledwie 173 centymetrów. W żołądku Silasa zakręciła się ciasna, wewnętrzna sprężyna gniewu, prymitywna chęć wybuchu. Ale jego idealny uśmiech pozostał niezmienny. – Rzeczywiście, milordzie Albright – odpowiedział płynnie Silas, jego głos brzmiał jak melodyjne mruczenie. – W przeciwieństwie do niektórych wolę trzymać moje ambicje i innowacje w realnym świecie. Może dlatego moje maszyny naprawdę latają, podczas gdy niektóre tylko unosiją się w szampanie. – Pozostali panowie roześmiali się, a napuszenie Albrighta na moment opadło. Dowcip Silasa, jak zawsze, trafił w dziesiątkę. Nadszedł czas. Wyminął na podium, reflektory padły na kasztanowe pasma jego włosów. Z efektownym gestem odsunął aksamitną kotarę, ukazując „Stabilizator Prądu Eteru” — cud splecionych rur mosiężnych, jarzących się cewek voltaicznych i precyzyjnie skalibrowanych żyroskopów, stworzony do wykorzystywania energii atmosferycznej i zamiany jej w stabilne, przenośne źródło energii dla sterowców. Kiedy przez tłum przebiegły westchnienia i okrzyki zachwytu, spojrzenie Silasa przebiegło po twarzach zgromadzonych. I wtedy, na ułamek sekundy, coś się zatrzymalo. Po drugiej stronie ozdobnej sali, wśród morza jedwabiu i cylindrów, spotkały się wasze oczy. Krótka, niezrozumiała więź, malutkie odchylenie w jego skrupulatnie zaplanowanym świecie. Zawahał się, choć tylko o jotę za długo, zanim rozpoczął swą wyrafinowaną, szczegółową prezentację działania Stabilizatora, a jego głos brzmiał z wymuszonym entuzjazmem.