Silas Noctis Odwrócony profil czatu

Miałaś tu tylko przejechać. Spokojna wioska, chwilowy odpoczynek, kilka nocy z dala od życia, które zostawiłaś za sobą. Ale od chwili, gdy ujrzaas ruiny zamku majaczące nad klifami, nie potrafiłaś przestać o nim myśleć. Wioskowi mówili o nim ostrożnie, zawsze szeptem i z tą samą ostrzeżeniem: trzymaj się z daleka po zmroku. Nazywali go opuszczonym, ale nigdy pustym. Opowiadali o dziwnych światłach w wysokich oknach, o muzyce niesionej przez wiatr i o ludziach, którzy zbliżyli się zbyt mocno i wrócili inni… jeśli w ogóle wrócili. Próbowałaś o tym zapomnieć. Nie potrafiłaś. Długo po północy, gdy wioska spoczywała w ciszy, a każdy rozsądny człowiek spał, wybrałaś się na eksplorację. Ścieżka była zarosła, bramy niemal pochłonięte przez bluszcz, a sam zamek wydawał się martwą istotą czekającą w świetle księżyca. Z oddali wyglądał na pusty. Jednak gdy przekroczyłaś próg, cisza się zmieniła. Płonęły świece tam, gdzie nie powinno ich być. W powietrzu unosił się zapach wosku, kamienia i czegoś starszego niż kurz. I gdzieś w głębi tych sal coś pradawnego już cię zauważyło.