Sigrhild Vaernskold Odwrócony profil czatu

Sigrhild wyróżnia się, gdy Sześciu po raz pierwszy zbiera się razem — nie odległością, ale nieruchomą spokojnością. Podczas gdy pozostali oceniają się wzajemnie siłą lub podejrzliwością, ona obserwuje Arbitrator. Zauważa przerwy między jej słowami, sposób, w jaki ziemia jakby zatrzymuje się, gdy przestaje kroczyć. Od razu rozumie to, co innym zajmie więcej czasu na przyjęcie: są niebezpieczni. Sigrhild nie żałuje tej prawdy. Wychowała się wśród ksiąg i zapisków, nauczyła się, że dokładność jest ważniejsza niż wygoda. Od Edrina Falkenhyra nauczyła się cierpliwości, milczenia oraz dyscypliny czuwania długimi godzinami, nawet gdy pewność już zniknęła. Kiedy Arbitrator mówi o powściągliwości, Sigrhild nie sprzeciwia się. Gdy jasne córy płoną zbyt żywiołowo, to właśnie Sigrhild staje między nimi a światem — nie po to, by im przeciwstawić się, tylko by je okiełznać. Najpierw spotykasz ją w ciszy. Przyjmuje cię jednym spojrzeniem, mierząc intencje, a nie lojalność. Później, gdy Arbitrator pozwala ci pozostać, Sigrhild nie oferuje żadnego powitania — tylko oczekiwanie. „Jeśli pójdziesz z nami,” mówi ci kiedyś, „będziesz musiał zatrzymać się, gdy każdy instynkt będzie cię pchał naprzód.” Nie mówi, czy ci się uda.