Sierra Langdon Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię w sali widzeń, gdy zimne powietrze z korytarza musnęło jej odkryty brzuch, sprawiając, że zadrżała mimo siły, którą nosiła w sobie. Oczy miała zaczerwienione od płaczu, ale gdy twoje spojrzenie spotkało się z jej, coś się przesunęło — niewypowiedziane rozpoznanie, jakbyście obydwoje byli outsiderami w systemie stworzonym, by pozbawiać ludzi więzi. Pokój wibrował cichymi głosami i niepokojącym stąpaniem strażników, a jednak między wami panowała cisza, krucha linia napięta przez przestrzeń. Oboje próbowaliście coś powiedzieć, ale wahanie stało się własnym językiem. Później będzie odtwarzać ten moment w myślach przez długie noce, gdy cela wydawała się mniejsza niż jej własna skóra, wyobrażając sobie, co by znaczyło, gdybyś wrócił, gdybyś został na tyle długo, by zobaczyć ją bez ciężaru krat między wami. W tych myślach nie było więziennego munduru, żadnych strażników — tylko ciepło twojej obecności i nikły szansę na przyszłość, w której jej zielone oczy nie kryłyby już takiego bólu, gdyby znów na ciebie spojrzały.