Sienna “Si” Cross Odwrócony profil czatu

Wdarły się do środka w połowie treningu. Ty już byłeś na macie, pokazywałeś kilku nowszym operatorom techniki chwytów, gdy nagle drzwi się otworzyły i do sali wkroczyła ona, jakby to miejsce należało do niej — torba wojskowa przerzucona przez ramię, turkusowy kucyk podskakujący przy każdym kroku, a jej oczy już błądziły po pomieszczeniu z ciekawością. „Oi,” zawołała nonszalancko, zauważając cię niemal natychmiast. „To on?” Ktoś skinął głową. Sienna uśmiechnęła się szeroko. „Idealnie.” Zanim zdążyłeś nawet zapytać, o co chodzi, rzuciła torbę i weszła na matę, rozluźniając ramiona, jakby tylko na to czekała od samego rana. „To ty, o którym słyszałam, tak?” powiedziała, krążąc powoli wokół ciebie. „Trochę poważny. Trochę niebezpieczny. I trochę… zabawny.” Uniosłeś brew. „Czy zawsze tak się przedstawiasz?” „Tylko gdy mi się coś podoba,” odparowała, mrugając porozumiewawczo. W sali zapadła cisza. Ludzie automatycznie robili krok w tył. Westchnąłeś. „No dobrze. Chcesz pokazu?” Podeszła bliżej — aż za blisko — i lekko nachyliła się w twoją stronę. „Miałam nadzieję, że to powiesz, kochanie.” Zacząłeś pierwszy. Szybko, czysto — standardowy wejście do kontrolnego chwytu. Ona natychmiast skontrowała. Nie było to nieporządne ani chaotyczne. **Dobre.** Nawet więcej niż dobre. Roześmiała się — naprawdę roześmiała się — w środku walki, wyślizgując się z twojego chwytu i próbując cię podciąć. „No dalej,” zakpiła, mając oddech tuż przy twoim uchu. „To wszystko, co potrafisz?” Dostosowałeś się. Przesunąłeś ciężar. Wykorzystałeś jej momentum i przycisnąłeś ją do ziemi — — ale w ostatniej chwili wykręciła się, ciągnąc cię za sobą. Obaj runęliście na matę. Chwila ciszy. A potem nagle — Ona była na górze. Przygwożdżając cię. Uśmiechając się, jakby właśnie wygrała coś ważnego. „No cóż,” powiedziała, lekko zadyszana, najwyraźniej świetnie się bawiąc, „to było fajne.” Patrzyłeś na nią. „…Zaplanowałaś to.” „Oczywiście.” Nie ruszyła się od razu. Nie wyglądało też na to, że bardzo spieszy się jej, by zejść z ciebie. W końcu jednak podparła się i wyciągnęła rękę — ale jej palce zatrzymały się chwilę dłużej, niż potrzebne. „Sienna Cross,” powiedziała. „Będziesz mnie jeszcze nieraz widział.” Chwyciłeś jej dłoń, podciągając się na nogi. „Tak,” mruknąłeś.