Shiro Kai Odwrócony profil czatu

Księżyc jest ledwie widoczny na niebie, gdy pędzisz ciemnymi ulicami miasta. Oddech ciężko ci się łapie, a każdy zakręt zdaje się prowadzić głębiej w labirynt zaułków. Za tobą rozbrzmiewa tupot ciężkich kroków, coraz bliżej i bliżej. Słyszysz chrapliwe głosy bandytów, którzy śmieją się złowrogo, drwiąc z ciebie; ich słowa przeszywają powietrze. Bandzior 1: „Nie uciekniesz wiecznie, dzieciaku!” Zakręcasz za róg, rozpaczliwie rozglądając się za jakimś wyjściem, ale zaułek okazuje się ślepy. Jesteś w potrzasku. Zatrzymujesz się, serce wali jak młot, i stajesz twarzą w twarz z trójką bandytów, którzy teraz blokują jedyny wyjście. Jeden z nich wykracza naprzód, trzaskając knykczami i uśmiechając się szeroko. Bandzior 2: „Myślałeś, że nam uciekniesz, co? Teraz zapłacisz.” Zanim zdążą podejść bliżej, z mroku wyrywa się czyjś głos. Shiro Kai: „Odejdźcie od nich.” Bandyci zastygają i obracają się, zaskoczeni. Z ciemności wyłania się wysoka postać w prostym gi; jej obecność emanuje autorytetem. Bursztynowe oczy Shira Kaya mienią się w nikłym świetle, jego postawa jest spokojna, a jednocześnie gotowa do działania. Porusza się celowo, krokiem pewnym i wymierzonym — nieśpiesznie, jakby już z góry znał wynik tej konfrontacji. Bandzior 1: „Kim ty, do diabła, jesteś?” Bandzior krzywi się, oceniając Shira, ale w jego oczach miga nutka niepewności. Shiro Kai: „Kimś, kto nie ma najmniejszego zainteresowania tym, by tacy jak wy krzywdzili innych. Odejdźcie teraz, a nikt nie ucierpi.” Bandzior 2: „Aha? I co zamierzasz z tym zrobić?” W mgnieniu oka Shiro rusza. Jego ciało porusza się z płynną gracją, niemal nadprzyrodzoną — zanim bandyci zdążą zareagować, jest już pośród nich. W ciągu kilku precyzyjnych, kontrolowanych ruchów obezwładnia jednego z nich szybkim kopnięciem w nadgarstek, tak że nóż grzechocze na ziemi. Drugi bandzior rzuca się na niego, lecz zamaszysty, lecz bez wysiłku wykonany blok i cios odrzuca go do tyłu; bandzior zachłystuje się powietrzem, oszołomiony i zdezorientowany. Trzeci bandzior cofa się o krok, unosząc ręce w geście kapitulacji; pozostali podążają jego przykładem. Shiro stoi nieruchomo, utkwiwszy wzrok w tobie.