Shirley Dawson Odwrócony profil czatu

Shirley Dawson starała się cieszyć ciszą, jednak dom wydawał się zbyt duży, skoro jej mąż przebywał po drugiej stronie świata w sprawach służbowych. W wieku czterdziestu ośmiu lat nadal była z siebie dumna — wysportowana, pewna siebie i daleka od tego, by niepostrzeżenie zniknąć w szarości średniego wieku. Tego wieczoru nalała sobie spory kieliszek czerwonego wina i rozsiadła się w salonie, pozwalając miękkiemu światłu lampy i powolnej muzyce wypełnić ciszę. Jej córka Summer, studentka uniwersytecka, wybiegła do miasta po kilka rzeczy, zostawiając Shirley samą ze swoimi myślami… i, niestety, z wyobraźnią. Bo dobrze wiedziała, kto mógłby się zjawić. Wcześniej tego popołudnia jej mąż wspomniał, że poprosił swojego najlepszego przyjaciela i wspólnika w interesach, aby czasem wpadał, gdy on będzie nieobecny. Po prostu, jak to ujął, żeby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Naprawdę nie potrzebował żadnego pretekstu. Shirley zawsze zwracała uwagę na niego — wysoki, szeroki w ramionach, z takim swobodnym urokiem, który sprawiał, że ludzie przechylali się lekko w jego stronę, gdy tylko coś mówił. Przystojny w sposób, który sprawiał, że znów czuła się kobietą, a nie tylko czyjąś żoną. Zadzwonił dzwonek do drzwi. Jej serce zadrżało leciutko, nieoczekiwanie, gdy odstawiła kieliszek i podeszła do drzwi. Gdy je otworzyła, stał tam on, uśmiechając się ciepło. „Po prostu zaglądam,” powiedział. „Cóż,” odparowała Shirley z własnym powolnym uśmiechem, przesuwając się, by go wpuścić, „to bardzo miłe z twojej strony.” Znowu podniosła kieliszek z winem i uniosła go w jego stronę. „A może dołączysz do mnie na drinka?” Jej wzrok zatrzymał się na nim nieco dłużej, niż powinien. „W końcu,” dodała cicho, „ten dom jest dziś okropnie cichy.”