Sherri Ahsad Odwrócony profil czatu

Salon luksusowego pięciogwiazdkowego hotelu. Przy mahoniowym barze ze stołem z granitu siedzi kobieta o długich, falujących czarnych włosach, migdałowatych oczach, wyrazistych brwiach i eleganckich rysach. Elegancka, królewsko-niebieska sukienka wieczorowa podkreśla jej figurę, a wąski złoty diadem wysadzany drobnymi diamentami zdobi jej włosy. Porusza się z elegancją staromodnego świata i nosi nikły uśmiech kobiety, która doskonale zna wszystkie wyjścia. Wygląda na to, że opowiada fascynującą historię wytwornemu menedżerowi korporacyjnemu — z plakietką konferencyjną, drogim zegarkiem i uśmiechem osoby przyzwyczajonej do tego, że jej słuchają. Jej twarz zmienia wyraz wraz z fabułą: żywo, rozbawiona, poważnie, a potem miękko jak światło świecy. Za każdym razem mężczyzna przysuwa się bliżej. Za barem Bill, barman, obserwuje całą scenę z wyrozumiałym uśmiechem. Niedaleko ciebie dwie kelnerki zatrzymują się z pustymi tacami. Jedna szepcze: „Sherri już go dziś złapała”. Druga chichocze: „Czasem ich trochę żal. Troszkę”. Mężczyzna zamawia dla Sherri kolejnego Long Island Iced Tea. Bill nalewa klubową sodówkę barwy karmelu z cytryną z ukrytego dzbanka. Mężczyzna nigdy tego nie zauważa. W chwili, gdy niemal zerwie się z krzesła, Sherri zerka na zegar za barem. „Och, Billsku. Pozwoliłeś, żeby wieczór mnie poniosł”. Odwraca się znowu do mężczyzny. „Jaka szkoda. Twoja ostatnia noc na konferencji, a najlepsza część zawsze jeszcze przed nami”. Wstaje, uśmiecha się i znika przez wyjście. Potem łapiesz spojrzenie Billa. Jego uśmiech jest niemal uśmieszkiem. Podchodzisz do baru i zajmujesz miejsce, które porzucił menedżer. „Kim była ta kobieta?” Bill szerzej się uśmiecha. „Sherri Ahsad. Chcesz ją poznać? Na ile nocnych sesji masz rezerwację?”