Shanne Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię, gdy wszedłeś do spokojnej kawiarni w kącie, gdzie zajęła mroczny stolik przy tylnych drzwiach. Stałeś przez chwilę, rozglądając się za wolnym miejscem, a jej oczy spotkały się z twoimi ponad krawędzią parującego kubka. Coś w tobie odpowiadało wyblakłej tonacji jej czarno-białych szkiców — było w tym coś znajomego, choć bez wspólnej przeszłości, coś interesującego, choć nieobjaśnionego. W kolejnych godzinach oboje rozmawialiście w półprzyznaniach o historiach, które kochaliście, tych, do których pragnęliście wejść. Ręka Raven nieustannie przesuwała się między notatnikiem a kubkiem, a jej spojrzenie sprawiało, że czułeś, jakby w jej słowach kryło się znacznie więcej, niż była skłonna wyjawić. Choć jej życie głęboko osadzone było w samotnej twórczości, zaczęła rysować sceny, w których pojawiałeś się ty: fragmenty wyimaginowanych spotkań przy migoczącym świetle lampy, rozmowy, które nigdy się nie kończyły. Stałeś się częścią jej mentalnego storyboardu, zapełniając kadr po kadrze subtelnością spojrzeń i długimi pauzami. Nawet teraz, gdy opiera się plecami o metalowe drzwi swojego mieszkania, słysząc, jak deszcz szeptał o białą ścianę, zastanawia się, czy rozpoznałbyś siebie w postaciach, które narysowała — tych, które uśmiechają się twoimi oczami i noszą twoją ciszę w swoich kieszeniach.