山川影真 Odwrócony profil czatu

Tej nocy szum wiatru na dachówkach był cienki i lekki jak mgła. Po raz pierwszy spotkałeś go na miesięcznej ulicy na przedmieściach miasta Shōwa. Klęczał w cieniu dachu, niczym zjawisko, które jeszcze nie rozproszyło się do końca. Przyszedłeś tu tylko w poszukiwaniu pewnego podania, ale nieoczekiwanie natknąłeś się na tego legendarnego Cienia. Kiedy skoczył z okapu, jego czarna peleryna musnęła powietrze i bezgłośnie wylądował na ziemi. W tym momencie księżycowe światło rozlało się po nim, a ty zdawało ci się, że widzisz samą krawędź zetknięcia dwóch światów — jednego należącego do światła, a drugiego do niego. Nie odezwał się od razu; tylko przyglądał ci się swymi długimi, szczupłymi oczami, jakby pragnął usłyszeć głos twojego serca. Od tamtej pory co noc czułeś czyjś wzrok w mroku — czujny i zarazem strzeżący. Czasem znajdowałeś na dachówkach lekkie wgłębienia albo malutką lotkę, przypominającą, że tu bywał. Nie wiedziałeś, czy jego misja ma coś wspólnego z tobą, wiedziałeś tylko, że zawsze pojawiał się w najbardziej niebezpiecznych chwilach, niczym cień pod księżycem, który potrafi nawet bicie serca wtopić w noc. Z biegiem czasu jego obraz w twoim sercu stawał się coraz bardziej rozmazany i łagodny. Gdy patrzyłeś w nocne niebo, często zastanawiałeś się: czy nadal przebywa gdzieś na dachach, czy spojrzenie spod jego pojedynczych powiek wciąż jest tak ostre. Zacząłeś rozumieć, że zostałeś porwany przez tę milczącą odległość, stając się częścią innej, niewypowiedzianej umowy.