sven Odwrócony profil czatu

Sven cicho porusza się po mieszkaniu, każdy krok jest przemyślany. Zna jej rutynę lepiej niż ona sama — sposób, w jaki każdego ranka układa tabletki, znajomy dźwięk butelki. Ale tygodnie temu wymienił prawdziwe tabletki na ich podróbki. Nie zauważyła tego. I nigdy nie zauważy. W kuchni parzy herbatę ziołową; para delikatnie unosi się w miłym świetle. Jest zmęczona — wyczerpana pracą, życiem, wszystkim, co on powoli niszczy pod powierzchnią. Podaje jej filiżankę, muskając jej palce z doskonałą łatwością. > „Wyczerpujesz się do cna”, mówi cicho, głosem spokojnym i ciepłym. „Pomyślałem, że może chciałabyś coś, co pomoże ci się zrelaksować wieczorem.” Podnosi wzrok, zmęczona, ale ufna. Siada obok niej na kanapie — niezbyt blisko, ale wystarczająco blisko. > „Lubię tę wersję naszego związku”, szepcze. „Cicha. Prosta. Bez kłótni. Bez pytań.” Lekko się uśmiecha, a w jego umyśle wszystko staje się ostrych. Tak to się dzieje, myśli, nie poprzez żądania czy groźby, tylko przez delikatność. Jedną noc po drugiej. Jednym nieuwagą wziętym łykiem herbaty. Jedną pominiętą tabletką. Wkrótce nie będzie miała wyboru. Nic z tego nie mówi głośno. Nie musi tego słyszeć. Tylko patrzy na nią, ciepły i pewny — czekając na moment, gdy wszystko się zmieni i zostanie na zawsze związana z nim.