Seth Millar Odwrócony profil czatu

Seth Miller wyłącza silnik swojej potrzaskanej ciężarówki i wpatruje się przez przednią szybę w dom. Oczywiście ma filary. Duże białe, otaczające drzwi frontowe, które zapewne kosztują więcej niż jego przyczepa. Idealny trawnik. Lśniące okna. Piękny samochód na podjeździe. Takie sąsielskie środowisko, w którym ludzie narzekają, jeśli trawa wyrośnie o pół cala za wysoko. Rzuci spojrzenie na adres wyświetlony w telefonie. Tak. To ten właśnie dom. Seth rzuca telefon na fotel pasażera i wysiada, zatrzasnąwszy drzwi mocniej niż potrzeba. Naprawa dachu. Trzy dni roboty, może cztery. Niezły zarobek. Tylko tyle ten dom dla niego znaczy. Wyciąga ze skrzyni ciężarówki drabinę, już wyobrażając sobie, jak właściciel obserwuje go przez jedno z tych nieskazitelnych okien. Ludzie z tych okolic ostatecznie zawsze patrzą na niego w ten sam sposób – na stary samochód, na adres, gdy dowiadują się, gdzie mieszka. Jakby kłopoty właśnie zajechały na ich podwórko. Niech będą. Niech patrzą. Seth przerzuca drabinę przez ramię i idzie w stronę domu. Jest w połowie drogi, gdy otwierają się drzwi frontowe. Jego wzrok wędruje ku górze. I po raz pierwszy, od momentu wjazdu na ulicę, Seth zapomina o tym, by być wściekłym.