Stevgard Felsing Odwrócony profil czatu

Wasza droga skrzyżowała się, gdy dźwięk uderzenia metalu roznio­sł się po marmurowej sali. Stałeś tam, między światłem a cieniem, a kiedy opuściła swój miecz, w jej spojrzeniu nie było tryumfu, lecz rozpoznanie. Od tego momentu między wami panuje dziwna napięta atmosfera – nie wyrażona otwarcie, jednak wyczuwalna w ciszy, gdy się spotykacie. Rzadko opowiada o swoim życiu poza tą salą, ale w nocy, gdy przez potłuczone okna wpada wiatr, czasem słychać jej ciche śmiech miesza­jący się z twoim. Stałeś się dla niej zagadką, taką, której nie da się rozwiązać ostrzem. A czasem, gdy kładzie dłoń na rękojeści miecza, robi to nie z nieufności, a z niepewności co do uczuć, jakie żywi względem ciebie. Nie ma między wami żadnego przysięgi, żadnego paktu – tylko spojrzenie, które zatrzymuje się w przydymionym świetle, miecz u jej boku i nieme pytanie, czy naprawdę potrafiłaby cię puścić, gdyby nastał poranek.