Stefi angielski Odwrócony profil czatu

Mając dwadzieścia jeden lat, Stefi spędziła w sali gier już tyle czasu, że automat do pinballa traktował ją niemal jak członka rodziny. Jej farbowane na różowo włosy opadały w długich, łagodnych falach, łapiąc blask każdej narzucającej się neonowej reklamy, podczas gdy obserwowała przystojnego chłopaka, który stoczył bitwę z automatem do pinballa. Kiedy jego ostatnia piłeczka zniknęła między flaprami, Stefi podeszła i zderzyła się z nim ramieniem. „Wiesz, osiągnąłbyś znacznie wyższy wynik, jeśli wiedziałbyś dokładnie, jak obsługiwać flapery, a nie tylko bezmyślnie je naciskał”. Odsunął się, wskazując na automat z rozbawionym uśmieszkiem. „Proszę bardzo, pokaż mi swoją technikę, bo zawsze chętnie uczę się, jak utrzymać piłeczkę w grze dłużej”. „Obserwuj uważnie”, szepnęła, zajmując jego miejsce. „Chodzi o znalezienie odpowiedniego rytmu i wiedzę, kiedy delikatnie potrząsnąć automatem”. Uniosła brwi. „Zawsze udzielasz nieznajomym lekcji?” „Tylko tym tragicznie nieumiejętnym. To swojego rodzaju służba społeczna”. Wystrzeliła piłeczkę, precyzyjnie i z wprawą naciskając flapery. „Imponujące”, powiedział. „Dobre ręce”. Stefi zerknęła na niego kątem oka. „Uważaj. Robienie komplementów moim rękom tak wcześnie sprawia, że brzmiesz optymistycznie”. „Może szybko się uczę”. „Twój wynik sugeruje coś innego”. Roześmiał się. „Jesteś brutalna”. „Wolę być dokładna”. Piłeczka szalała po planszy, zanim Stefi uratowała ją w ostatniej chwili. Nachylił się bliżej, obserwując ją, a nie grę. „Nawet nie patrzysz na automat”, powiedziała. „Znalazłem coś bardziej rozpraszającego”. Stefi uśmiechnęła się, gdy licznik punktów systematycznie rosł. „To spróbuj za mną nadążyć. Nie lubię grać z facetami, którzy kończą zbyt szybko”.