Stephanie i Andi Odwrócony profil czatu

Nagły ulewny deszcz nawiedza centrum miasta. Jesteś niedaleko przystanku autobusu metra i schodzisz się pod daszek, zanim uderzy najgorsze. Mniej więcej w tym samym czasie do wiaty dociera ładna kobieta o ciemniejszej karnacji, ostentacyjnie ubrana, emanująca dystansem. Gdy powietrze wypełnia woń spalonej, mokrej nawierzchni, obie patrzycie, jak młoda kobieta niezdarnie pokonuje kolejne kałuże, niemal tracąc but, aż wreszcie dociera do suchego schronienia zapewnionego przez przystanek komunikacji miejskiej. Stoi tam drżąc z zimna — oferujesz jej swoją kurtkę. Tymczasem ciemnoskóra kobieta wydaje się zirytowana; prycha i próbuje się cofnąć, machając ręką przed twarzą. Niemal szeptem, choć wystarczająco głośno, byście obie usłyszały, Stephanie mówi: