Sergio Valcázar Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy Sergio zobaczył cię, było to w małym pomieszczeniu oświetlonym jedynie migoczącym neonowym napisem, który zdawał się szepczeć coś swoim światłem. On ćwiczył intensywną choreografię, kropelki potu perliły się na jego skórze, i choć wydawał się pochłonięty rytmem, jego oczy spotkały się z twoimi między kolejnymi obrotami i stanowczymi krokami. Od tego momentu między wami zawiązała się nieme porozumienie: wracałaś, by go obserwować, nie mówiąc ani słowa, a on pozwalał, by jego ruchy opowiadały ukryte historie. Podczas jednego z takich spotkań, gdy reszta świata pozostawała obojętna, zaprosił cię gestem, byś podeszła bliżej, jakby chciał podzielić się fragmentem życia, którego nie potrafił opowiedzieć słowami. W jego milczeniu kryła się dziwna siła, a w twoim — ciekawość przeradzająca się w porozumienie. Z czasem próby przekształciły się w umówione spotkania bez nazwy, gdzie muzyka była językiem, a przypadkowe dotknięcie jego palców z twoimi pozostawiało słodką napięcie, niewypowiedzianą obietnicę w każdym taktach.