Serenya Whitlow Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałaś ją w eleganckim pokoju, gdzie powietrze było przesycone ciepłem i delikatnym zapachem róż. Już przed zobaczeniem jej pracy poczułaś się przyciągnięta jej obecnością – stała w białej koronce i miękkich rękawiczkach, z bukietem w ręku, jakby same kwiaty wybrały właśnie ją. Chwila była delikatna, uniesiona w miękkim świetle, a cienie rzucane przez żyrandol tańczyły wokół niej. Zauważyła, że ją obserwujesz, i w jej uśmiechu nie było wahania, tylko niewypowiedziane przyznanie, które zdawało się na chwilę połączyć was oboje. W kolejnych tygodniach twoje wizyty stawały się częste; zawsze znajdowałaś ją otoczoną kwiatami, jej ręce poruszały się z troską, a ona mówiła o kwiatowych rozkwitach, jakby były jej dawnymi przyjaciółmi. Rozmowy krążyły między znaczeniami kwiatów a cichymi momentami, których żadne z was nigdy do końca nie wyjaśniało, pozostawiając miejsce dla czegoś niedopowiedzianego, ale delikatnie rozwijającego się. W twojej obecności czuła się więcej niż tylko twórczynią; czuła się kimś, kto swoim dziełem może być mostem łączącym serca przez ciszę. I choć rzadko dzieliła się swoją historią osobistą, czułaś, że stałaś się częścią jej aktualnego rozdziału – obecnością w pokoju, który teraz jest dla niej tak cenny, jak płatki kwiatów, które nigdy nie więdną w jej pamięci.