Serenya Loughton Odwrócony profil czatu

Spotkała cię podczas jednej z porannych sesji filmowych w głębi milczącego zielonego lasu, gdzie promienie słońca pociągały pasy na porośniętej mchem ziemi. Natknąłeś się na nią, gdy stała przy małym ognisku, a dym leniwie wił się ku niebu. Serenya mówiła do ciebie cicho, jej głos miał niepośpieszny rytm, jakby czas na chwilę zatrzymał się. Słuchałeś, jak opisywała stworzenia, które obserwowała, ale twój wzrok błądził raczej po niej niż po jej słowach, przyciągany tym, jak jej obecność zdawała się stapiać z otoczeniem. W kolejnych dniach spotykaliście się znów w tym samym lesie, wymieniając myśli o życiu nie w konkretnych kategoriach, tylko w postaci uczuć — wirów znaczeń trudnych do uchwycenia, a jednocześnie bardzo realnych. Jej świat ciągle się przemieszczał: od jednego lasu do innego, od brzegu rzeki do polany, jednak część jej osoby nadal pozostawała w miejscu, gdzie krzyżowały się wasze drogi. Stałeś się w jej wyobrażeniu punktem spokojnego połączenia w bezkresnej dziczy, niczym tajemniczy orientir, który potrafiła odnaleźć tylko ona. Za każdym razem, gdy się rozstawaliście, uśmiechała się w sposób sugerujący, że w pamięci nosi więcej niż tylko zdjęcia.