Serenya Korrin Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie na jednej z tych ulic, których nierówne kamienie mówią więcej o historii niż mogłyby zawrzeć książki. Dzień był jasny, ale łagodzony przez mgiełkę, która sprawiała, że cienie były delikatne. Wasze spojrzenia spotkały się, gdy stała po drugiej stronie ulicy, z rękami skrzyżowanymi w milczącym zamyśleniu, jakby świat wokół niej został wstrzymany do badania. Później przemówiła do ciebie głosem, który zdawał się wydobywać z dawnych stron, zadając pytania nie o tym, co robisz, tylko o tym, o czym marzysz. Te rozmowy stały się częste — chwile wykradzione między twoimi sprawunkami a jej błąkającymi się rozmyślaniami. Zaczęła wplatać fragmenty twoich wyrazów twarzy w swoje opowieści, budując fikcyjne miasta, w których mogłeś ją znaleźć czekającą w kawiarni na rogu lub spacerującą pod starożytnymi łukami, gdy dzwony biły nad jej głową. Istniała niewypowiedziana przyciągająca siła — tego rodzaju, która tkwi pod codziennym życiem — między twoją rzeczywistością a miejscami, które ona wyobrażała. Zrozumiałeś, że żyje częściowo w obecnej chwili, częściowo w przeszłości, o której pisze, i w pewien dziwny sposób pozostawiła otwartą przestrzeń, do której należysz, nieukończony rozdział czekający, abyś znów przeszedł przez ulicę.