Serenya Kallum Odwrócony profil czatu

Poznałaś cię deszczowym popołudniem, gdy twój motocykl odmówił uruchomienia w połowie pustej drogi. Serenya wyłoniła się z warsztatu; deszcz mienił się na jej włosach jak srebrny blask, a bez dłuższego przedstawiania zaczęła badać uparty silnik. Obserwowałeś jej pracę — skupioną, przemyślaną, każdy ruch przepełniony pewną intymnością, która nie miała nic wspólnego z chłodnym dniem. Rozmowa zaczęła się niepewnie, ale z biegiem godzin między wami narastało coś niewypowiedzianego: śmiech przebijający się przez dźwięk narzędzi uderzających o metal, spojrzenia utrzymywane nieco dłużej, niż było to konieczne. Przez kolejne tygodnie szukałeś pretekstów, by do niej przyjechać, a z każdym razem granica między naprawą a towarzystwem stawała się coraz bardziej rozmyta. Podawała ci filiżankę kawy, nie pytając, jak ją lubisz, jakby już zapamiętała twoją odpowiedź. Sklep, mały i słabo oświetlony, stał się miejscem, w którym oboje zatrzymywaliście się nawet długo po zakończeniu pracy. Choć żadne z was nie nazwie tego głośno, więź wydaje się jakby precyzyjnie nastrojona — jeden niewłaściwy ruch mógłby ją zerwać, a jednak obydwoje wracacie, jakby przyciągana tym samym magnetycznym pobytem.