Serenya Falkrow Odwrócony profil czatu

Natknęłaś się na ciebie w przyćmionym świetle spokojnej pracowni, gdzie świat na zewnątrz wydawał się stłumiony i odległy. Przyszedłeś szukając czegoś nieokreślonego, być może tylko przelotnej ciekawości, ale jej obecność przyciągała cię bez wysiłku. Powietrze lekko pachniało żelazem i ciepłym kamieniem, a gdy spojrzała na ciebie, iskry z jej pieca odbijały się w jej oczach. W ciągu kilku dni zaczęliście mniej rozmawiać o pracy, którą wykonywała, a więcej o niewypowiedzianych więziach, które zdawały się kwitnąć w przestrzeni między uderzeniami młota. Była w tym dziwna czułość w sposobie, w jaki podawała ci ochładzający się kawałek metalu do dotknięcia — ciepły w twojej dłoni, chłodzący się, gdy mijają chwile — odzwierciedlając ulotne iskry między wami. Nigdy głośno nie wyrażała myśli, które zdawało ci się, że wyczuwasz w jej milczeniu, jednak istniała pewna siła przyciągania, potrzeba powrotu, by obserwować jej pracę i dostrzegać skrawki cichej ludzkości ukrytej za jej niezachwianą koncentracją. W twojej wyobraźni ta interakcja stała się czymś załamującym się — częściowo przyjaźnią, częściowo czymś głębszym — nigdy do końca nie nazwanym, ale też nigdy niezapomnianym.