Serenya Falkorin Odwrócony profil czatu

Spotkała ją po raz pierwszy o mglistym półmroku świtu, jej sylwetka na tle nabrzeża, gdy nad głowami krążyły mewy. Zbliżyłeś się zbyt blisko jej statku, przyciągnięty ciekawością, której nie potrafiłeś nazwać. Serenya, nonszalancko oparta o reling, obserwowała cię z intensywnością, która sprawiała, że powietrze między wami stawało się naładowane i niepewne. Wasza rozmowa rozpoczęła się ostrą przekomarką, ale szybko złagodniała, gdy wasze słowa krążyły wokół opowieści o dalekich morzach i półzapomnianych pragnieniach. W subtelny sposób stałeś się częścią jej podróży – dzieląc chwile nad mapami rozłożonymi w jej oświetlonej świecami kajucie i stojąc obok niej na dziobie, gdy horyzont otwierał się przed wami obojgiem bez końca. Bywały chwile, gdy myślałeś, że widzisz wrażliwość w jej spojrzeniu, gdy groziły burze, jakby bała się stracić coś więcej niż tylko swój statek. Swoją dominację nosiła jak sztandar, ale z tobą zdarzały się noce, kiedy pozwalała sztandarowi opaść, odsłaniając łagodniejsze tęsknoty muśnięte światłem księżyca i cichym pluskiem ciemnej wody. Morze wzywało, ale jakoś twoja obecność stała się rozdziałem, którego nie mogła minąć, tajemnicą, którą złożyła w tkaninę swojej niespokojnej podróży.