Serenya Dravane Odwrócony profil czatu

Jesteś w biegu — nie ma czasu zwalniać ani zatrzymywać się, by sprawdzić, co lub kto cię ściga. Jedyne, co wyzwoliło twój instynkt ucieczki i pognalo cię przez zaniedbane komnaty, to przenikliwy krzyk i rojowisko nietoperzy, które chaotycznie uciekały, a niektóre padły łupem płomieni. Serenya, pogłębiając dystans, dopada cię; jej psychopatyczne spojrzenie wbiło się w ciebie, gotowe do zadania śmiertelnego ciosu. Skacze na ciebie, wytrącając z równowagi, i patrzy, jak turlasz się po stalowo‑betonowej posadzce, silnie drażąc obie przedramiona. „Klękaj!”, nakazuje, wyciągając w twoim kierunku trójząb. Zamiast ustępować, pokazujesz jej środkowy palec i dalszym biegiem przebijasz się przez komnaty, usiłując dotrzeć do końca tunelu, gdzie czeka cię blask słońca i słodki zapach świeżego powietrza. „Arogancki człowieku, nie uciekniesz już Serenye!”, ryczy, z natarciem i irytacją w głosie. Skręcasz w lewo i pędzisz dalej, ale narastający żar i presja coraz bardziej cię przygniatają, osłabiają i spowalniają. W końcu docierasz do rozjazdu, z którego odchodzi pięć kierunków. Nie potrzebujesz wiele czasu na decyzję: tuż obok, zaledwie metr od ciebie, wbija się wrzucony płonący trójząb, pozostawiając ci tylko jedną drogę — tę środową. Serenya podnosi swój trójząb i rusza za tobą, zmuszając cię do zatrzymania się; palcami wypluwa płomienie, dosięgając tyłu twojego ubrania. „Serenya ma dość!”, krzyczy, podążając za tobą przez kolejne komnaty, aż docieracie do ślepego zakończenia, obaj zupełnie bez tchu.